Iets met bomen en bos

Sinds mijn studententijd in Nijmegen ben ik fan van de Kringloop. Goed voor het milieu en voor de (studenten)portemonnee. En sinds ik bij Cedris werk, is mijn enthousiasme alleen maar groter geworden. Want ik zie dat veel mensen met een ondersteuningsvraag zich hier ontwikkelen in werk. Een mooi voorbeeld van inclusief ondernemerschap en waar “people, planet en profit” écht samen komen.

Cedris is de vereniging van werkontwikkelbedrijven. Die zijn een springplank en een vangnet om mensen aan een plek op de arbeidsmarkt te helpen – en op die manier hun talenten te ontwikkelen. Dat is niet alleen mooi, maar ook hard nodig. Want werkgevers ervaren krapte, dat weten we. Tegelijkertijd staan er nog zoveel mensen aan de kant die graag aan de slag willen! Dat moeten we natuurlijk oplossen. Nu hoef ik kringloopondernemers niet op te roepen om inclusiever te ondernemen. Deze groep hoort tot de 20% werkgevers in Nederland die dat al hartstikke goed doen. Maar hoe zorgen we er nu voor dat het makkelijker wordt? Dat we die overige 80 procent ook zover krijgen om inclusief werkgever te zijn? Hier zijn niet alleen werkgevers aan zet, maar ook de overheid. Immers, er is een lappendeken aan regelingen ontstaan waarbij het per gemeente kan verschillen wie ondersteund wordt om aan de slag te komen – en wie niet. En op welke manier, met wiens hulp, voor hoeveel uur, of juist weer niet... Iets met bomen en bos.

Voor dit debat ben ik daarom heel benieuwd welke oplossingen politici zien om bij te dragen aan het versimpelen van dat woud aan diversiteit in gemeentelijke afspraken. Hoe maken we het nou makkelijker voor werkzoekenden en werkgevers om elkaar te vinden? Want één ding is zeker: er zijn stappen nodig. Op 16 oktober hoor ik graag de plannen en ambities van de partijen. Tot dan!

Het Nationale Kringloopdebat